اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ Disorders)
اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMJ Disorders) مجموعهای از بیماریها هستند که مفصل فک، عضلات جونده و ساختارهای اطراف آن را درگیر میکنند. این اختلالات میتوانند باعث درد فک، صدا دادن مفصل، قفل شدن دهان و محدودیت در جویدن شوند.
در این صفحه با شایعترین بیماریهای مفصل فک آشنا میشوید.
انواع بیماریهای مفصل گیجگاهی فکی
1. اختلالات عضلانی مفصل فک
(Myofascial Pain Dysfunction)
این دسته شایعترین اختلالات مربوط به مفصل گیجگاهی ـ فکی هستند. منشأ اصلی آنها در عضلات جونده قرار دارد و معمولاً با عوامل محرک بیرونی تشدید میشوند.
• علت: اسپاسم یا گرفتگی عضلات جونده (مانند ماستر و تمپورالیس) که اغلب در اثر استرس، دندانقروچه، فشارهای طولانیمدت یا عادات دهانی نادرست ایجاد میشود.
• اهمیت: این نوع درد اغلب با مشکلات دندانی یا سینوسی اشتباه گرفته میشود و نیازمند تشخیص دقیق است.
علائم شایع:
- درد یا حساسیت در عضلات فک
- خستگی یا خشکی فک
- تشدید درد هنگام جویدن یا صحبت
- سردرد یا درد گردن
2. جابجایی دیسک مفصل گیجگاهی فکی
(Internal Derangement of TMJ)
جابجایی یا بههمخوردن وضعیت دیسک (بالشتک غضروفی) درون مفصل فک، یکی از شایعترین مشکلات ساختاری مفصل گیجگاهی فکی است. این دیسک وظیفه روانسازی حرکت فک و محافظت از استخوانها را بر عهده دارد. زمانی که دیسک از محل طبیعی خود منحرف میشود، میتواند باعث درد، صداهای مفصلی و محدودیت در باز و بسته کردن دهان شود. جابجایی دیسک اغلب به دو صورت “همراه با جااندازی” و “بدون جااندازی” رخ میدهد که نوع بدون جااندازی میتواند شدیدتر باشد.
علائم شایع:
- صدای کلیک، تقتق یا سایش (Crepitus) هنگام حرکت فک
- قفل شدن فک هنگام باز و بسته کردن دهان (لاکینگ)
- درد در ناحیه مفصل فک
- احساس گیر کردن یا محدودیت در باز کردن کامل دهان
3. بیماریهای التهابی و دژنراتیو مفصل گیجگاهی فکی
(Inflammatory & Degenerative Temporomandibular Joint Disorders)
بیماریهای التهابی و دژنراتیو مفصل گیجگاهی فکی شامل شرایطی هستند که در آنها بافتهای مفصل دچار التهاب، ساییدگی یا تخریب تدریجی میشوند. شایعترین این اختلالات، آرتروز و آرتریت مفصل فک هستند که معمولاً در اثر افزایش سن، فشار مزمن، یا بیماریهای التهابی سیستمیک رخ میدهند. این مشکلات میتوانند موجب درد پایدار، کاهش دامنه حرکتی فک و تغییر در عملکرد طبیعی مفصل شوند.
علائم شایع:
- درد مزمن در ناحیه مفصل فک
- خشکی یا سفتی فک، بهویژه صبحها
- صدای ساییدگی یا خردشدن هنگام حرکت فک
- کاهش تدریجی دامنه باز شدن دهان
4. آسیبها و شکستگیهای مفصل گیجگاهی فکی
(TMJ Trauma & Condylar Fractures)
آسیبهای واردشده به مفصل گیجگاهی فکی معمولاً در اثر ضربه مستقیم به فک ایجاد میشوند و میتوانند باعث صدمه به استخوان کندیل، دیسک مفصلی یا بافتهای نرم اطراف مفصل شوند. این آسیبها اغلب در تصادفات، سقوطها یا حوادث ورزشی مشاهده میشوند. در صورت عدم تشخیص و درمان صحیح، آسیبهای مفصلی میتوانند منجر به دردهای مزمن، محدودیت حرکتی یا اختلال در رشد طبیعی فک شوند.
علائم شایع:
- درد شدید و ناگهانی در ناحیه فک
- تورم و کبودی اطراف مفصل
- ناتوانی یا درد هنگام باز و بسته کردن دهان
- انحراف واضح فک هنگام حرکت
5. اختلالات رشدی و مادرزادی مفصل گیجگاهی فکی
(Developmental & Congenital TMJ Disorders)
برخی از اختلالات مفصل گیجگاهی فکی بهصورت مادرزادی وجود دارند یا در طی دوران رشد فک ایجاد میشوند. این ناهنجاریها معمولاً با رشد غیرطبیعی کندیل فک پایین همراه هستند و میتوانند موجب تغییر در فرم صورت، اختلال در بایت دندانی و مشکلات عملکردی مفصل شوند. شدت علائم بسته به نوع ناهنجاری و سرعت پیشرفت آن متفاوت است.
انواع شایع:
- – هیپوپلازی کندیل: رشد ناکافی کندیل و کوچک ماندن فک پایین
– هایپرپلازی کندیل: رشد بیش از حد یکطرفه کندیل و ایجاد عدم تقارن صورت
– ناهنجاریهای مادرزادی مفصل که موجب اختلال در حرکت فک میشوند
6. تومورها و ضایعات نادر مفصل گیجگاهی فکی
(Rare Tumors & Lesions of the TMJ)
اگرچه تومورها (خوشخیم یا بدخیم) در مفصل گیجگاهی فکی بسیار نادر هستند، اما تشخیص افتراقی آنها در کنار سایر علل درد فک، اهمیت دارد. وجود توده، تورم غیرمعمول، یا درد پیشرونده که با سایر تشخیصها توضیح داده نمیشود، نیاز به بررسیهای تصویربرداری پیشرفته دارد. این ضایعات میتوانند باعث تخریب استخوان و تغییر شکل صورت شوند.
اهمیت تشخیص:
- تومورهای خوشخیم (مانند استئوکندروما) معمولاً رشد آهستهتری دارند
- تومورهای بدخیم (مانند کندروسارکوما) نیاز به درمان فوری تخصصی دارند
- هرگونه توده قابل لمس یا تغییر شکل غیرعادی در ناحیه فک باید بررسی شود